Co nas jednak najbardziej ucieszyło, to wiadomość o planowanych na wieczór uroczystościach. Chińscy mieszkańcy George Town wystawili przed domy stoły przepełnione darami (pieczonymi w całości świniakami, rarytasami z delikatesów), ołtarzykami, kadzidłami. Oddawali cześć przodkom paląc papierowe imitacje rzeczy, które tamci za życia lubili.

Nie mogło zabraknąć chińskich fajerwerków. Te puszczane były z ulicy w przypadkowej kolejności przez przypadkowych świętujących. Co chwilę zaskakiwał nas huk kolejnego bliskiego wystrzału. Sztuczne ognie w polskiego Sylwestra wymiękają. Podróż powrotna do hostelu zamieniła się w poszukiwanie drogi czystej od wybuchów . No i w końcu widzieliśmy słynne tańczące smoki!

k

Już po przekroczeniu granicy z Malezją poczuliśmy dziwne,
lecz bardzo przyjemne uczucie, że wróciliśmy na stare, znane pielesze. Na drogach pojawiły się pick-upy i tuk-tuki oraz bajecznie pomalowane autobusy. Na znakach charakterystyczne tajskie ślaczki i wizerunki króla. Dokoła wysypało straganami ze świeżymi owocami i pieczonymi przekąskami. Zrobiło się głośniej, bardziej kolorowo, a zapachy nabrały intensywności. Nagle stało się po prostu bardziej SWOJSKO!

Tajlandia ma wiele do zaoferowania, lecz mając tylko kilka dni i ogromną potrzebę odpoczynku, najlepiej udać się na jedną z pięknych tajskich wysp. Potem przepis na udane wakacje jest już prosty: bambusowy bungalow kilka metrów od plaży, kąpiele w ciepłym i czystym morzu w kolorze turkusu, drzemki w hamaku, przekąski w postaci świeżo obranego ananasa i mango, zdrowe i pyszne tajskie jedzenie, wieczorne spacery po oświetlonej pochodniami plaży.

Tym razem zdecydowaliśmy się na wyspę Koh Lipe. No i troszkę się zasiedzieliśmy .

m+k

…not!

Przyznajemy, nie odrobiliśmy pracy domowej i nie sprawdziliśmy harmonogramu chińskiego nowego roku. Spodziewaliśmy się, że w Penang (oficjalnie George Town) obchody będą huczne i kolorowe. Prawdopodobnie takie będą, ale dopiero 12 dnia nowego roku, a nie pierwszego, czy też – chrońcie nas duchy przodków – w noworoczną wigilię. W Malezji żyje dużo ludzi pochodzenia chińskiego, więc wejście w rok królika jest ogólnokrajowym wydarzeniem.

Tak więc jedyne co zastaliśmy, to typowe świąteczne niedogodności: opustoszałe i pozamykane na trzy spusty historyczne stare miasto w George Town, pozajmowane na cały okres ferii miejsca w hotelach i autobusach, absurdalne ceny za nocleg. Doszliśmy do wniosku, że aby nie marnować czasu i pieniędzy, jedyny rozsądny ruch to pojechać do… Tajlandii.

m+k

Witaj Malezjo.

k

Jak było?

Hmm… Tak w jednym zdaniu? Bosko, niesamowicie, strasznie, traumatycznie, fantastycznie, genialnie, zaskakująco, warto! Żadne słowa nie oddadzą pięciu miesięcy podróży po tylu różnych miejscach, wśród tylu różnych ludzi i na tyle różnych sposobów.

Co Wam się najbardziej podobało?

Wspomnienia, do których najchętniej powracamy:

1. Podróż motocyklem po płaskowyżu Bolaven w Laosie. [link]
2. Trek po ziemiach plemienia Akha w północnym Laosie. [link]
3. Kilka dni otwartych ze zdumienia oczu w Varanasi, Indie. [link]
4. Podróż mini vanem po Nowej Zelandii. [link]

Nasz subiektywny ranking miejsc:

1. Laos – za całokształt. Poziom zrelaksowania, który tam osiągnęliśmy, pamiętamy tylko z dzieciństwa. [link]
2. Lotnisko w Singapurze. Może to mało romantyczne, lecz skradło nasze serce. Żałujemy, że nie mogliśmy tam zostać na dłużej . Swego czasu powstał na ten temat nawet wiersz! Zaczyna się tak:

Singapurze!
Przyjazność Twą w całej ozdobie widzę
i opisuję, bo tęsknię po Tobie.
Lotnisko malowane dywanem rozmaitem,
Z boskim stóp masażem i free Internetem.

Inne fajne miejsca:

• Południowy Wietnam i Delta Mekongu. Piękne tereny i piękne życie ludzi związanych z rzeką. [link]
• Nepal. Jedną z naszych następnych wypraw będzie najprawdopodobniej trek wokół Annapurny. [link]
• Varanasi w Indiach – miejsce jak żadne inne na tym świecie! Kolor, różnorodność, niesamowici ludzie i ich rytuały. Wbrew opowieściom innych podróżników, według nas jedno z bardziej przyjaznych miejsc w Indiach w jakim byliśmy. [link]

Ile Was to kosztowało?

Poniżej zamieszczamy kilka wykresów obrazujących wydatki podczas naszej podróży.

Jak kupowaliście bilety lotnicze?

Kupiliśmy bilet dookoła świata (RTW ticket) za pośrednictwem agencji Travel Nation mieszczącej się w Wielkiej Brytani. Okazało się, że sprzedali nam bilet oferowany przez alians lotniczy zwany The Great Escapade (Virgin Atlantic, Singapore Airlines, Air New Zealand). Bilet był zamknięty, co oznaczało, że musieliśmy określić dokładnie czas i miejsce każdego przelotu (dzięki temu był tańszy). Na tamten czas kosztował ok. 6500 PLN na osobę.

Kiedy następna podróż?

Na to pytanie odpowiemy poza blogiem, bo rodzinka czyta .

Jeśli macie dodatkowe pytania, czekamy na Wasze komentarze.

m+k

Ponieważ raczej osiądziemy tu na dłużej, poświęcimy nadchodzący czas na podsumowania. Możecie się zatem spodziewać kolejnych postów z rankingami i ciekawostkami.

m+k

Niedziela nie miała się jednak zakończyć jeszcze przez calutki tydzień. Postanowiliśmy zrobić sobie “urlop od urlopu”, czyli wreszcie po raz pierwszy od dłuższego czasu oddać się wyłącznie leniuchowaniu ;P. Głównie wylegiwaliśmy się na plaży lub przy basenie i snoorklowaliśmy (tak kolorowych raf i rybek nie widzieliśmy jeszcze nigdy!). Sumiennie trzymaliśmy się planu nierobienia niczego poza drobnymi fizycznymi pracami, takimi jak otwieranie za pomocą kija i kamienia znalezionych na plaży kokosów czy też spacer do lodówki po schłodzone Baccardi.

Wyspy Cooka z założenia miały nam zapewnić odrobinę tropikalnego raju przed nieuchronnie zbliżającym się powrotem do domu. Misja została zakończona pomyślnie! I chuj!

m+k

Nasze aparaty również były na urlopie, stąd tylko jedno zdjęcie:

Ciekawą kwestią jest to, że strzyżenie odbywa się tylko raz na sześć miesięcy. Co zatem robią Nowozelandczycy przez resztę roku? Ano przenoszą się do swoich domów na kółkach i wyruszają na eksplorację wszystkich cudów natury, jakie ma do zaoferowania ich piękna kraina. A ma ich naprawdę sporo, gdyż Nowa Zelandia składa się nie tylko z gór, lasów, jezior, wybrzeży, dolin i wąwozów, ale również lodowców, wulkanów, fiordów, klifów itd. Całe rodziny wyruszają zatem w drogę samochodami z przyczepami kempingowymi, większymi kamperwanami, a nawet autobusami przerobionymi na dwupokojowe domy z kuchnią i łazienką, aby biwakować i cieszyć się obcowaniem z naturą.

Chcąc się wczuć w życie prawdziwego Kiwi (takim mianem określają siebie mieszkańcy NZ), zrobiliśmy to samo, czyli wypożyczyliśmy małego niskobudżetowego kamperwana i ruszyliśmy w drogę. Zachwyciła nas wolność i bliskość natury, jaką dawał taki sposób podróżowania. Na noc zatrzymywaliśmy się (chyba nie zawsze do końca legalnie ) nad brzegami jezior lub na klifach przy oceanie! Pichciliśmy sobie jedzonko gapiąc się na zachód/wschód słońca i robiąc „eeech”. Na plażach spotykaliśmy wstydliwe pingwinki, energiczne foki i relaksujące się lwy morskie.

Zaskoczyła nas jesień w połowie kwietnia! Drzewa gubiły liście i zmieniały kolor na żółty i czerwony. Nasz kampa był zazwyczaj cały oszroniony wczesnym rankiem. Z innych niespodzianek, raz wpadliśmy w górach na człowieka z jeleniem na plecach (świeżo upolowanym). No i chodziliśmy po najprawdziwszym lodowcu mając dookoła las deszczowy! Tylko jakoś hobbitów nie było.

m+k

Nasz pierwszy nocleg na brzegiem jeziora:

Jazda krętymi drogami z widokami:

Śniadanie na klifie i wiejski krajobraz z mgiełką:

Skala, majestat i piękno:

Po lewej ocean, po prawej jezioro:

Krajobraz pokryty owcami:

Wyprawa na lodowiec Fox:

Milford Sound, czyli jeden z najczęściej odwiedzanych fiordów na świecie:

Na powierzchni mniej więcej równej powierzchni Europy żyje ok. 20 milionów mieszkańców, czyli zaledwie połowa ludności Polski. Było to jednym z powodów, dla których główny kontakt mieliśmy z przyrodą, a nie jak w Indochinach z ludźmi i ich kulturą. A przyrodę Australia ma nie byle jaką! Poniżej zamieszczamy kilka australijskich portretów i krajobrazów, będące wybranymi impresjami z naszej czterotygodniowej podróży.

Portrety z Australii:

Najbardziej charakterystyczne drzewa Australii to eukaliptusy. Jest ich ok. 600 gatunków, z czego tylko ok. 20 z nich nadaje się do jedzenia przez koale. Zdjęcie po prawej zrobiliśmy w miejscu, które zwą Devils Marbles (czyt. kulki diabła).

Droga przez Outback (pustynne tereny centralnej Australii):

Z lewej jezioro solne. Z prawej typowy krajobraz pustynny. Oba miejsca ukazane poniżej oddalone były od siebie o dosłownie kilkanaście metrów.

Jednym z najbardziej charakterystycznych miejsc w Australii, które przyciąga tysiące turystów, jest Uluru (Ayer’s Rock). To największy na świecie monolit (kawał jednolitej skały wystający z ziemi). Jest jednym z najświętszych miejsc dla Aborygenów. Zdjęcie zrobione z odległości kilkunastu kilometrów na tle wschodzącego słońca.

Kata Tjuta (The Olgas) – majestatyczna formacja skalna niedaleko Uluru:

Zdjęcie z niespodzianką. Czy zauważacie na nim coś niezwykłego?

Okolice Kings Canyon:

Na koniec chcielibyśmy wspomnieć o kilku cudownych dniach spędzonych w Adelajdzie u Luise i Nathana, których poznaliśmy wcześniej w Wietnamie. Pozdrawiamy również Paula oraz Jacka i Jill, którym dziękujemy za możliwość poznania Adelajdy z perspektywy jej wieloletnich mieszkańców .

m+k

Na początku spędziliśmy kilka fantastycznych dni w Sydney. Odwiedziliśmy tam naszego kolegę Oskara, który zajął się nami po królewsku i któremu zawdzięczamy możliwość podładowania baterii (dziękujemy!!). Pływaliśmy w oceanie, wzięliśmy rejs po zatoce ze słynną operą w tle, jedliśmy w miejscach popularnych wśród lokalnej bohemy, spacerowaliśmy . Taki powrót do wielkomiejskiego „luksusu” był czymś nowym w naszej wyprawie.

W Sydney dołączyli do nas również koledzy z Polski – Andrzej i Grzegorz – z którymi zaplanowaliśmy wspólne objechanie Australii. To również zmiana, gdyż do tej pory cały czas podróżowaliśmy tylko we dwoje. Wspólnie wynajęliśmy samochód i wyruszyliśmy wzdłuż wschodniego wybrzeża na eksplorację krainy zamieszkanej przez rosłych blond surferów.

Kolejną sprawą (tym razem zaliczaną na minus) był znaczny wzrost naszych wydatków. Noclegi zaczęły kosztować nas dosłownie dziesięciokrotnie (!) więcej niż w Azji, za co zaczęliśmy otrzymywać gorszy standard (pokój cztero lub sześcioosobowy zamiast przytulnej dwójki). Dobrze, że podróżowaliśmy od teraz we czworo, co pomogło utrzymać trochę nasz budżet w ryzach. No i zdecydowaliśmy się polegać coraz bardziej na couch surfingu.

Niespodziewanie zawęziło się nasze pole do popisu w kwestii spontanicznego podróżowania, do którego tak przyzwyczaiła nas Azja. Okazało się, że w Australii lepiej jest rezerwować niektóre rzeczy ze sporym wyprzedzeniem, gdyż w przeciwnym wypadku jest się skazanym na drogie lub mniej atrakcyjne alternatywy.

Zmieniła się nasza podróż po przyjeździe do Australii. Czujemy się trochę tak, jakbyśmy przenieśli się w czasie lub do innego wymiaru. W południowym Wietnamie, podobnie jak na Golden Coast w Australii, wszyscy mają własną łódź i dom nad wodą. Tylko że tam to drewniana łajba i bambusowa chata, a tutaj jacht i luksusowa willa.

m+k

Sydney:

Gold Coast: